Zo, ik wil jullie nog een laatste berichtje meegeven voor ik naar huis vertrek zaterdag.
Vanaf morgennamiddag heb ik geen internet/telefoon meer en daarom doe ik het nu.
Alles is zo goed als ingepakt, enkel de dingen nog die ik nog nodig heb.
Ik kan wel zeggen dat ik een superleuke stage gehad heb en dat ik veel leuke mensen ontmoet heb. Ik hoop toch nog eens terug te komen
Maar toch ben ik blij dat het erop zit. Drie maanden een half… En ik kan weer naar huis vertrekken. Het zal raar zijn.
Het voelde al heel raar gisterenavond toen ik aan het inpakken was en al mijn zakken zag staan. En toen Elsa en Ahmed afscheid kwamen nemen, werd het me nogmaals duidelijk dat het er echt wel bijna op zat! Vanavond ga ik nog een beetje inpakken en dan mij nog wat rustig bezig houden. Ik verwacht ook Maryline Chambat nog deze avond, die komt nog even afscheid nemen.
Morgenvoormiddag moet ik nog werken, maar in de namiddag ben ik vrij. Ik ga nog een presentatie geven over de statistieken van Google Analytics en dan zit het er werkelijk op! Natuurlijk zal ik hier niet zomaar vertrekken en nog uitgebreid afscheid nemen van iedereen. Ik heb al chocolaatjes gekocht om iedereen te bedanken
Dat afscheid zal me echt zwaar vallen, denk ik. Morgenavond ga ik dan slapen bij Emilie en zaterdag zijn papa en Tim hier! We gaan dan ’s avonds gezellig nog iets eten hier in Saint-Etienne en “Lipopette Bar” een bezoekje brengen. En dan zal mijn stage er definitief opzitten…
Zo ik hoop dat jullie evenveel genoten hebben van Saint-Etienne (via mijn blog weliswaar), voor mij was het iets om nooit meer te vergeten. Ik ben weer een ervaring rijker.
Voor iedereen die nu nog twijfelt van zou ik wel naar het buiteland willen voor een stage: gewoon doen! Je wordt met open armen ontvangen! De appreciatie is hier zeer groot voor internationale studenten.
Je suis en Belgique dimanche soir vers 17h ( voor die die problemen hebben met het Frans: ik heb zondagavond thuis rond 17u). Deze halve Française hoopt toch nog iets te doen met die opgedane kennis Frans. En weet je wat nog het raarste van al zal zijn? Het niet meer kunnen/mogen spreken/denken in het Frans. Voor die die willen: ik ben in België ook bereid van Frans te spreken, maar ik denk jullie niet
A bientôt mes amis. Je vous souhaite un bon week-end!
Tineke


























